چه شد که یاد ما کردی

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی

چه شد که شیوه بیگانگی رها کردی
به قهر رفتن و جور و جفا شعار تو بود

چه شد که بر سر مهر آمدی وفا کردی
منم که جور و جفا دیدم و وفا کردم

تویی که مهر و وفا دیدی و جفا کردی

بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد

کس نپرسد از تو که این ماجرا چرا کردی
بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد

کس نپرسد از تو که این ماجرا چرا کردی

بیا که با همه نامهربانیت ای ماه .

خوش آمدی و گل آوردی و صفا کردی
اگر چه کار جهان بر مراد ما نشود

بیا که کار جهان بر مراد ما کردی
بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد

کس نپرسد از تو که این ماجرا چرا کردی

بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد

کس نپرسد از تو که این ماجرا چرا کردی
بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد

کس نپرسد از تو که این ماجرا چرا کردی
بیا که چشم تو تا شرم و ناز دارد